chcę napisać słowo

ale słowo jest twoim

okiem

które jest nie do opisania

chcę napisać słowo

ale słowo

jest twoimi ustami

które są nie do napisania

chcę napisać wers

ale wers

jest twoją zmarszczką

na czole

która jest nie do powtórzenia

chcę nadać tytuł

ale twoja dłoń

rozczapierzona w krzyk

i różę

potrafi lepiej

------------------- 

twoje wargi jak brzytwy

tną mnie na pół

na ćwiartki

lecą kostki liter

                        bezużyteczne

niewidzialne na kartce

białe drobne kosteczki

papierowe okruchy

o              spowolnionej grawitacji

jak śnieżna zadymka

wypełniają powietrze

miotają się

            zawieszone

w sytuacji

głodne

i wściekłe jak drapieżniki

na biegunie

po miesiącach postu

wpijają się w siebie nawzajem

i opadają znikając w dywanie

zasp

albo dryfują na krze

w horyzontalną otchłań

do śmierci

białe kostki

do gry

w życie

----------------------

chcę napisać słowo

ale słowo

jest twoją ręką

która jest nie do napisania

chcę napisać słowo

ale ono jest twoją nogą

która jest nie do napisania

twoją łydką

twoim udem

            kolanem

            ścięgnem

            łokciem

            piętą

i pięścią twoją

choć ty nie masz pięści

tylko pąki

i bułki

ciepłe jak nasłoneczniony blat

stołu

chcę napisać cokolwiek

ale cokolwiek to

ty

a ty nie jesteś do napisania

ani do osiągnięcia